براي انتقال صحيح فرهنگ ديني به مخاطب از طريق رسانه، ايجاد فضاي مناسب، الزاميست؛ اما سوال اينجاست كه آيا محيط تماشاي تلويزيون نيز ميتواند چنين فضايي را ايجاد کند؟ متخصصان رسانه بر اين اعتقادند كه نمايش مراسم و آيينهاي مذهبي در تلويزيون، مستلزم فراهم آمدن محيطي است که تقدس قابل قبولي بر آن حاکم باشد و روح مذهبي در فضاي آن احساس شود. براي خلق چنين فضايي، قواعد و ضوابط رفتاري ويژهاي لازم است که معمولاً نه تنها به هنگام تماشاي برنامههاي تلويزيوني رعايت نميشود، در ايام محرم حسيني اين فضا بر جامعه و افراد آن مستولي ميشود و بههمين جهت است كه منابر و مساجد و تكايا مخاطبيني سرحال و پاي كار مييابند و از همين روست كه رسانه ملي نيز بايد با برنامهريزي در اين زمينه و ايجاد ارتباط پايدار و مدون با مراكز علمي و حوزوي و ايجاد راهكار براي حضور محققين، علما و انديشمندان در حوزههاي گوناگون فرهنگي، در عرصه هاي مختلف برنامهريزي و مديريت رسانه ، طراحي و الگودهي به مديران رسانه و حتي حضور در حوزه اجراي پروژههاي رسانهاي، از فضاي سالم ايجاد شده استفاده كرده و به انتقال مفاهيم اصيل اسلامي دست زند. اين مساله ميتواند آثار و برکات بسيار مفيدي براي فضاي فرهنگي جامعه داشته باشد كه بسياري از آنها بلند مدت و عميق خواهند بود؛ تاثيراتي همچون: دوري از مفاهيم خرافي و خرافهپرستي / دوري از مداحيگري افراطي/ نهادينه شدن روح انقلابي و ذلت گريزي در امت اسلامي / نهادينه شدن روح عدالت خواهانه و مطالبه گري در امت اسلامي / حفظ و تشديد روحيه ظلم ستيزي و مظلوم ياوري در جامعه اسلامي/ اشاعه ابعاد اجتماعي دين در جامعه و ترد نگاههاي فردي و صرفا اخلاقي به دين/ و...
مجله سوره در دوره چهارم خود مسيري را طي كرد كه ضرورت آن از سالها پيش از سوي دلسوزان فرهنگي درك شده بود اما جمعي متمركز را ميطلبيد تا به اين سمت حركت كند. پس از ماجراي سوره چهارم و به راه افتادن «راه» اين نيازها و ضرورتها شكلي منسجمتر و علميتر به خود خواهد گرفت و حركت جبهه فرهنگي انقلاب را منسجمتر و متشكلتر خواهد كرد. شايد ابتداييترين دغدغه فعالان اين عرصه، تربيت نيرويهاي فعال بود؛ اما سوره در مسير طي شده خود نشان داد كه نيازي بالفعل وجود دارد و آن معرفي نيروهاي حاضر در صحنه فرهنگ و هنر انقلاب است و هرچه به اين سمت حركت شد، مسيرهايي ديگر پيش روي دوستان گشوده شد. لذا به همين جهت است كه «راه» بايد با يك نگرش استراتژيك و بلند مدت اين نياز را به شكل مطلوب بر طرف سازد. ما بايد در آينده رسانههاي تخصصي در عرصه هنر و فرهنگ انقلاب داشته باشيم و «راه» ميتواند در اين زمينه پيشرو باشد؛ ما بايد در آيندهاي نهچندان دور شاهد حضور «راهها»ي تخصصي باشيم: «راه سينما»، «راه تلويزيون»، «راه موسيقي»، «راه شعر»،« راه داستان»، «راه عكس» و مانندآن. در تمامي اين عرصه ها بايد به نگاهها و ديدگاههاي كلان، جامع و بلند مدت دست پيدا كنيم و براي تمامي اين حوزهها مسائل بومي خود را شامل موضوعات بومي و داخلي و مسائل بومي و خودي را طرح كرده و درنتيجه به راهكارهاي بومي و ايراني دست پيدا كنيم . انشالله